มรรค 8 ( อัฏฐังคิกมรรค )

 

มรรค 8 ( อัฏฐังคิกมรรค )
	..(มรรค = อริยมรรค = มัชฌิมาปฏิปทา = มรรคแปด = ทางดำเนินชีวิตอันประเสริฐ = ทางสายกลาง) ..........แนวทางดำเนินอันประเสริฐของชีวิตหรือกาย วาจา ใจ เพื่อความหลุดพ้นจากทุกข์ .....เรียกว่า อริยมรรค แปลว่าทางอันประเสริฐ เป็นข้อปฏิบัติที่มีหลักไม่อ่อนแอ จนถึงกับ .....ตกอยู่ใต้อำนาจ ความอยากแห่งใจ แต่ก็ไม่แข็งตึงจนถึงกับเป็นการทรมานกายให้เหือด .....แห้งจากความสุขทางกาย เพราะฉะนั้นจึงได้เรียกว่ามัชฌิมาปฏิปทา คือทางดำเนินสาย .....กลาง ไม่หย่อนไม่ตึง แต่พอเหมาะเช่นสายดนตรีที่เทียบเสียงได้ที่แล้ว ..........คำว่ามรรค แปลว่าทาง ในที่นี้หมายถึงทางเดินของใจ เป็นการเดินจากความทุกข์ .....ไปสู่ความเป็นอิสระหลุดพ้นจากทุกข์ซึ่งมนุษย์หลงยึดถือและประกอบขึ้นใส่ตนด้วย .....อำนาจของอวิชชา ....มรรคมีองค์แปด คือต้องพร้อมเป็นอันเดียวกันทั้งแปดอย่างดุจเชือก .....ฟั่นแปดเกลียว องค์แปดคือ :-  ..........1. สัมมาทิฏฐิ ิคือความเข้าใจถูกต้อง ..........2. สัมมาสังกัปปะ คือความใฝ่ใจถูกต้อง ..........3. สัมมาวาจา คือการพูดจาถูกต้อง ..........4. สัมมากัมมันตะ คือการกระทำถูกต้อง ..........5. สัมมาอาชีวะ คือการดำรงชีพถูกต้อง ..........6. สัมมาวายามะ คือความพากเพียรถูกต้อง ..........7. สัมมาสติ คือการระลึกประจำใจถูกต้อง ..........8. สัมมาสมาธิ คือการตั้งใจมั่นถูกต้อง .....การปฏิบัติธรรมทุกขั้นตอน รวมลงในมรรคอันประกอบด้วยองค์แปดนี้ เมื่อย่นรวมกัน .....แล้วเหลือเพียง 3 คือ ศีล - สมาธิ - ปัญญา สรุปสั้น ๆ ก็คือ ...............การปฏิบัติธรรม(ศีล-สมาธิ-ปัญญา)ก็คือการเดินตามมรรค  ....
	.สัมมาทิฏฐิ(ปัญญา) (หัวข้อ) .....คือความเข้าใจถูกต้อง ย่อมต้องการใช้ในกิจการทั่วไปทุกประเภททั้งทางโลกและ .....ทางธรรม แต่สำหรับฝ่ายธรรมชั้นสูงอันเกี่ยวกับการเห็นทุกข์หรืออาสวะซึ่งจัดเป็น .....การเห็นอริยสัจจ์นั้นย่อมต้องการฝึกฝนอย่างจริงจังเป็นพิเศษ ความเข้าใจถูกต้อง .....คือต้องเข้าใจอย่างทั่วถึงว่าทุกข์นั้นเป็นอย่างไร อย่างหยาบๆ ที่ปรากฎชัดๆ เป็นอย่างไร .... อย่างละเอียดที่แอบแฝงเป็นอย่างไร เหตุให้เกิดทุกข์เป็นอย่างไร ความดับสนิท .....ของทุกข์มีภาวะอย่างไร มีลำดับอย่างไร ทางให้ถึงความดับทุกข์คืออะไร เดินให้ถึงได้ .....อย่างไร สัมมาทิฏฐิมีทั้งที่เป็นโลกิยะคือของบุคคลที่ต้องขวนขวายปฏิบัติก้าวหน้าอยู่ .....และสัมมาทิฎฐิที่เป็นโลกกุตตระ คือของพระอริยบุคคลต้นๆ ส่วนของพระอรหันต์นั้น .....เรียกเป็นวิชชาไปและไม่เรียกว่าองค์แห่งมรรค เพราะท่านถึงที่สุดแล้ว
	สัมมาสังกัปปะ(ปัญญา) (หัวข้อ) .....คือความใฝ่ใจถูกต้อง คือคิดหาทางออกไปจากทุกข์ตามกฎแห่งเหตุผล ที่เห็นขอบมาแล้ว .....ข้อสัมมาทิฏฐินั่นเอง เริ่มตั้งแต่การใฝ่ใจที่น้อมไปในการออกบวช การไม่เพ่งร้าย การ .....ไม่ทำทุกข์ให้แก่ผู้อื่นแม้เพราะเผลอ รวมทั้งความใฝ่ใจถูกต้องทุกๆอย่างที่เป็นไปเพื่อ .....ความหลุดพ้นจากสิ่งที่มนุษย์ไม่ประสงค์
	.สัมมาวาจา (ศีล) (หัวข้อ) .....คือการพูดจาถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น
	.สัมมากัมมันตะ (ศีล) (หัวข้อ) .....คือการกระทำถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น
	.สัมมาอาชีวะ (ศีล) (หัวข้อ) .....คือการดำรงชีพถูกต้อง ไม่เป็นโทษต่อตนเอง และผู้อื่น
	.สัมมาวายามะ (สมาธิ) (หัวข้อ) .....คือความพากเพียรถูกต้อง เป็นส่วนของใจที่บากบั่นในอันที่จะก้าวหน้า ไม่ถอยหลังจากทาง .....ดำเนินตามมรรค ถึงกับมีการอธิษฐานอย่างแรงกล้า
	.สัมมาสติ (สมาธิ) (หัวข้อ)  .....คือการระลึกประจำใจถูกต้อง ระลึกแต่ในสิ่งที่เกื้อหนุนแก่ปัญญาที่จะแทงตลอด .....อวิชชาที่ครอบงำตนอยู่ โดยเฉพาะได้แก่กายนี้ และธรรมอันเนื่องเกี่ยวกับกายนี้ เมื่อ .....พบความจริงของกายนี้ อวิชชาหรือหัวหน้าแห่งมูลทุกข์ก็สิ้นไป
	.สัมมาสมาธิ (สมาธิ) (หัวข้อ)  .....คือการตั้งใจมั่นถูกต้อง ได้แก่สมาธิ เป็นของจำเป็นในกิจการทุกอย่าง สำหรับในที่นี้เป็น .....อาการของใจที่รวมกำลังเป็นจุดเดียว กล้าแข็งพอทีจะให้เกิดปัญญา  .....ทำการแทงตลอดอวิชชาได้ และยังเป็นการพักผ่อนของใจ ซึ่งเป็นเหมือนการลับให้ อ .....แหลมคมอยู่เสมอด้วย ฯลฯ
	....cอองค์มรรคบางองค์ เป็นส่วนหยาบและสะสมขึ้นในตัวเราได้โดยง่ายคือ สัมมาวาจา .....สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สามองค์นี้ถูกอบรมให้สำเร็จเป็นวิรัติเจตสิกจำพวกกุศล .....เจตสิกเป็นเชื้อนอนนิ่งอยู่ในสันดาน เตรียมพร้อมที่จะมาผสมจิตคราวเดียวกันกับ .....มรรคองค์อื่นๆ เมื่อได้โอกาสอันเหมาะ แม้องค์มรรคที่ยากๆ เช่นสัมมาทิฏฐิ-สติ-สมาธิ  ..... ก็เหมือนกัน ได้ฝึกอบรมมาเท่าใดก็เข้าไปนอนเนื่องติดอยู่ในสันดานเป็นกุศลเจตสิก .....อยู่อย่างเดียวกัน รอคอยกันจนกว่าจะครบทุกองค์และมีสัดส่วนพอดีกัน ก็ประชุมกัน .....เป็นอริยมรรคขึ้น ตัดกิเลสหรือสัญโญชน์ให้หมดไปได้คราวหนึ่งตามกำลังหรือชั้นของ .....ตน อาการสะสมกำลังแห่งองค์มรรคนี้ตรัสเรียกว่า "การอบรมทำให้มาก" .....สัมมาทิฏฐิเป็นตัวนำ เกิดขึ้นอ่อนๆก่อน เกิดขึ้นเท่าใดก็จูงองค์อื่นๆ ให้เกิดขึ้นตามส่วน .....องค์ที่เกิดขึ้นนั้นกลับช่วยสัมมาทิฏฐิให้คมกล้าขึ้นไปอีก สัมมาทิฏฐินั้นก็่จูงองค์นั้นๆให้ .....กล้าขึ้นอีก และส่งเสริมชักจูงกันไปอีกทำนองนี้ จนกว่าจะถึงขีดที่เพียงพอและสามัคคี .....พร้อมกันได้ครบองค์ การอบรมทำให้มากอยู่เสมอนี้เองคือระยะแห่งการปฏิบัติธรรม .....ยิ่งมากก็ยิ่งเร็ว ยิ่งอธิษฐานใจกล้าก็ยิ่งแรง ยิ่งที่วิเวกก็ยิ่งสุขุมลึกซึ้ง ยิ่งชำนาญก็ยิ่งคมกล้า

โลกธรรม 8

 

โลกธรรม 8

ความหมายของโลกธรรม 8 โลกธรรม 8 หมายถึง เรื่องของ โลกมีอยู่ประจำกับชีวิต สังคมและโลกของมนุษย์เป็นความจริงที่ทุกคนต้องประสบ ด้วยกันทั้งนั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม ข้อแตกต่างคือ ใครประสบมาก ประสบน้อย  ช้าหรือเร็ว โลกธรรมแบ่งออกเป็น 8 ชนิด จำแนกออกเป็น 2 ฝ่ายควบคู่กันและมีความหมายตรงข้ามกัน คือ 1. โลกธรรมฝ่ายอิฏฐารมณ์ คือ ฝ่ายที่มนุษย์พอใจมี 4 เรื่อง คือ - ได้ลาภ หมายความว่า ได้ผลประโยชน์ ได้ทรัพย์สินเงินทอง ได้บ้านเรือนหรือที่สวน ไร่นา  - ได้ยศ หมายความว่า ได้รับแต่งตั้งให้มีฐานันดรสูงขึ้น ได้ตำแหน่ง ได้อำนาจเป็นใหญ่เป็นโต  - ได้รับสรรเสริญ คือ ได้ยิน ได้ฟัง คำสรรเสริญคำชมเชย คำยกยอ - ได้สุข คือ ได้ความสบายกาย สบายใจ ได้ความเบิกบาน ร่าเริง ได้ความบันเทิงใจ 2. โลกธรรมฝ่ายอนิฏฐารมณ์ คือ ฝ่ายที่มนุษย์ไม่พอใจมี 4 เรื่อง คือ - เสียลาภ หมายความว่า ลาภที่ได้มาแล้วเสียไป - เสื่อมยศ หมายถึง ถูกลดความเป็นใหญ่ ถูกถอดออกจากตำแหน่ง ถูกถอดอำนาจ - ถูกนินทา หมายถึง ถูกตำหนิติเตียนว่าไม่ดี มีใครพูดถึง ความไม่ดีของเราในที่ลับหลังเรียกว่าถูกนินทา - ตกทุกข์ คือ ได้รับความทุกข์ทรมานกายทรมานใจ

อริยสัจ 4

 

อริยสัจ 4

มีความจริงอยู่ 4 ประการคือ การมีอยู่ของทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และ หนทางไปสู่ความดับทุกข์ ความจริงเหล่านี้เรียกว่า อริยสัจ 4  1. ทุกข์ คือ การมีอยู่ของทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ และตายล้วนเป็นทุกข์ ความเศร้าโศก ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความวิตกกังวล ความกลัวและความผิดหวังล้วนเป็น ทุกข์ การพลัดพรากจากของที่รักก็เป็นทุกข์ ความเกลียดก็เป็นทุกข์ ความอยาก ความยึดมั่นถือมั่น ความยึดติดในขันธ์ทั้ง 5 ล้วนเป็นทุกข์  2. สมุทัย คือ เหตุแห่งทุกข์ เพราะอวิชา ผู้คนจึงไม่สามารถเห็นความจริงของชีวิต พวกเขาตกอยู่ในเปลวเพลิงแห่งตัณหา ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความเศร้าโศก ความวิตกกังวล ความกลัว และความผิดหวัง  3. นิโรธ  คือ ความดับทุกข์ การเข้าใจความจริงของชีวิตนำไปสู่การดับความเศร้า โศกทั้งมวล อันยังให้เกิดความสงบและความเบิกบาน  4. มรรค  คือ หนทางนำไปสู่ความดับทุกข์ อันได้แก่ อริยมรรค 8 ซึ่งได้รับการหล่อ เลี้ยงด้วยการดำรงชีวิตอย่างมีสติความมีสตินำไปสู่สมาธิและปัญญาซึ่งจะปลดปล่อย ให้พ้นจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวลอันจะนำไปสู่ความศานติและ ความเบิกบาน พระพุทธองค์ได้ทรงเมตตานำทางพวกเราไปตามหนทางแห่งความรู้แจ้งนี้

พรหมวิหาร 4

 

พรหมวิหาร 4

ความหมายของพรหมวิหาร 4 - พรหมวิหาร แปลว่า ธรรมของพรหมหรือของท่านผู้เป็นใหญ่ พรหมวิหารเป็นหลักธรรมสำหรับทุกคน เป็นหลักธรรมประจำใจที่จะช่วยให้เราดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างประเสริฐและบริสุทธิ์ หลักธรรมนี้ได้แก่  เมตตา ความปรารถนาให้ผู้อื่นได้รับสุข กรุณา ความปราถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ มุทิตา ความยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี อุเบกขา การรู้จักวางเฉย คำอธิบายพรหมวิหาร 4 1. เมตตา : ความปราถนาให้ผู้อื่นได้รับสุข ความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนปรารถนา ความสุขเกิดขึ้นได้ทั้งกายและใจ เช่น ความสุขเกิดการมีทรัพย์ ความสุขเกิดจากการใช้จ่ายทรัพย์เพื่อการบริโภค ความสุขเกิดจากการไม่เป็นหนี้  และความสุขเกิดจากการทำงานที่ปราศจากโทษ เป็นต้น  2. กรุณา : ความปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ ความทุกข์ คือ สิ่งที่เข้ามาเบียดเบียนให้เกิดความไม่สบายกาย ไม่สบายใจ และเกิดขึ้นจากปัจจัยหลายประการด้วยกัน พระพุทธองค์ทรงสรุปไว้ว่าความทุกข์มี 2 กลุ่มใหญ่ๆ ดังนี้ - ทุกข์โดยสภาวะ หรือเกิดจากเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติของร่างกาย เช่น การเกิด การเจ็บไข้ ความแก่และ ความตายสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่เกิดมาในโลกจะต้องประสบกับการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งรวมเรียกว่า กายิกทุกข์ - ทุกข์จรหรือทุกข์ทางใจ อันเป็นความทุกข์ที่เกิดจากสาเหตุที่อยู่นอกตัวเรา เช่น เมื่อปรารถนาแล้วไม่สมหวังก็เป็นทุกข์ การประสบกับสิ่งอันไม่เป็นที่รักก็เป็นทุกข์การพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ก็เป็นทุกข์ รวมเรียกว่า เจตสิกทุกข์ 3. มุทิตา : ความยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี คำว่า "ดี" ในที่นี้ หมายถึง การมีความสุขหรือมีความเจริญก้าวหน้า ความยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดีจึงหมายถึง ความปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุขความเจริญก้าวหน้ายิ่งๆขึ้น ไม่มีจิตใจริษยา ความริษยา คือ ความไม่สบายใจ ความโกรธ ความฟุ้งซ่านซึ่งมักเกิดขึ้นเมื่อเห็นผู้อื่นได้ดีกว่าตน เช่น เห็นเพื่อนแต่งตัวเรียบร้อยแล้วครูชมเชยก็เกิดความริษยาจึงแกล้งเอาเศษชอล์ก โคลน หรือหมึกไปป้ายตามเสื้อกางเกงของเพื่อนนักเรียนคนนั้นให้สกปรกเลอะเทอะ เราต้องหมั่นฝึกหัดตนให้เป็นคนที่มีมุทิตา เพราะจะสร้างไมตรีและผูกมิตรกับผู้อื่นได้ง่ายและลึกซึ้ง 4. อุเบกขา : การรู้จักวางเฉย หมายถึง การวางใจเป็นกลางเพราะพิจารณาเห็นว่า ใครทำดีย่อมได้ดี ใครทำชั่วย่อมได้ชั่ว ตามกฎแห่งกรรม คือ ใครทำสิ่งใดไว้สิ่งนั้นย่อมตอบสนองคืนบุคคลผู้กระทำ เมื่อเราเห็นใครได้รับผลกรรมในทางที่เป็นโทษเราก็ไม่ควรดีใจหรือคิดซ้ำเติมเขาในเรื่องที่เกิดขึ้น เราควรมีความปรารถนาดี คือพยายามช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากความทุกข์ในลักษณะที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม

สังคหวัตถุ 4

 

สังคหวัตถุ 4

สังคหวัตถุ 4 หมายถึง หลักธรรมที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจของผู้อื่น ผูกไมตรี เอื้อเฟื้อ เกื้อกูล หรือเป็นหลักการสงเคราะห์ซึ่งกันและกัน มีอยู่ 4 ประการ ได้แก่  1. ทาน คือ การให้ การเสียสละ หรือการเอื้อเฟื้อแบ่งปันของๆตนเพื่อประโยชน์แก่บุคคลอื่น ไม่ตระหนี่ถี่เหนียว ไม่เป็นคนเห็นแก่ได้ฝ่ายเดียว คุณธรรมข้อนี้จะช่วยให้ไม่เป็นคนละโมบ ไม่เห็นแก่ตัว เราควรคำนึงอยู่เสมอว่า ทรัพย์สิ่งของที่เราหามาได้ มิใช่สิ่งจีรังยั่งยืน เมื่อเราสิ้นชีวิตไปแล้วก็ไม่สามารถจะนำติดตัวเอาไปได้ 2. ปิยวาจา คือ การพูดจาด้วยถ้อยคำที่ไพเราะอ่อนหวาน พูดด้วยความจริงใจ ไม่พูดหยาบคายก้าวร้าว พูดในสิ่งที่เป็นประโยชน์เหมาะสำหรับกาลเทศะ พระพุทธเจ้าทรงให้ความสำคัญกับการพูดเป็นอย่างยิ่ง เพราะการพูดเป็นบันไดขั้นแรกที่จะสร้างมนุษย์สัมพันธ์อันดีให้เกิดขึ้น วิธีการที่จะพูดให้เป็นปิยวาจานั้น จะต้องพูดโดยยึดถือหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ เว้นจากการพูดเท็จ เว้นจากการพูดส่อเสียด เว้นจากการพูดคำหยาบ เว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ 3. อัตถจริยา คือ การสงเคราะห์ทุกชนิดหรือการประพฤติในสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น  4. สมานัตตา คือ การเป็นผู้มีความสม่ำเสมอ หรือมีความประพฤติเสมอต้นเสมอปลาย คุณธรรมข้อนี้จะช่วยให้เราเป็นคนมีจิตใจหนักแน่นไม่โลเล รวมทั้งยังเป็นการสร้างความนิยม และไว้วางใจให้แก่ผู้อื่นอีกด้วย

อิทธิบาท 4

 

อิทธิบาท 4

คำว่า อิทธิบาท แปลว่า บาทฐานแห่งความสำเร็จ หมายถึง สิ่งซึ่งมีคุณธรรม เครื่องให้ลุถึงความสำเร็จตามที่ตนประสงค์ ผู้หวังความสำเร็จในสิ่งใด ต้องทำตนให้สมบูรณ์ ด้วยสิ่งที่เรียกว่า อิทธิบาท ซึ่งจำแนกไว้เป็น ๔ คือ ๑. ฉันทะ ความพอใจรักใคร่ในสิ่งนั้น ๒. วิริยะ ความพากเพียรในสิ่งนั้น ๓. จิตตะ ความเอาใจใส่ฝักใฝ่ในสิ่งนั้น ๔. วิมังสา ความหมั่นสอดส่องในเหตุผลของสิ่งนั้น ธรรม ๔ อย่างนี้ ย่อมเนื่องกัน แต่ละอย่างๆ มีหน้าที่เฉพาะของตน  ฉันทะ คือความพอใจ ในฐานะเป็นสิ่งที่ ตนถือว่า ดีที่สุด ที่มนุษย์เรา ควรจะได้ ข้อนี้ เป็นกำลังใจ อันแรก ที่ทำให้เกิด คุณธรรม ข้อต่อไป ทุกข้อ วิริยะ คือความพากเพียร หมายถึง การการะทำที่ติดต่อ ไม่ขาดตอน เป็นระยะยาว จนประสบ ความสำเร็จ คำนี้ มีความหมายของ ความกล้าหาญ เจืออยู่ด้วย ส่วนหนึ่ง จิตตะ หมายถึงความไม่ทอดทิ้ง สิ่งนั้น ไปจากความรู้สึก ของตัว ทำสิ่งซึ่งเป็น วัตถุประสงค์ นั้นให้เด่นชัด อยู่ในใจเสมอ คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า สมาธิ อยู่ด้วยอย่างเต็มที่ วิมังสา หมายถึงความสอดส่องใน เหตุและผล แห่งความสำเร็จ เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ให้ลึกซึ้งยิ่งๆ ขึ้นไปตลอดเวลา คำนี้ รวมความหมาย ของคำว่า ปัญญา ไว้อย่างเต็มที่

ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດ

 ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດ

ໂດຍ: ພຣະອາຈາຣຍ໌ໃຫຍ່ມະຫາ ປານ ອານັນໂທ

ມະນຸດທຸກຄົນເມື່ອເກີດມາໃນໂລກນີ້ ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມໝາຍໜ້າທີ່ໃຫ້ເຮັດໄປຄົນລະຢ່າງລະແນວ ເຖິງເຮົາຈະບໍ່ຍິນດີຮັບກໍຫຼີກໜີຈາກທຳມະຊາດບໍ່ພົ້ນ ເພາະທຳມະຊາດເປັນຜູ່ມອບໜ້າທີ່ໃຫ້ທຸກໆຄົນ ເບື້ອງຕົ້ນທຳມະຊາດໄດ້ມອບໜ້າທີ່ຄວາມເປັນລູກເຂົ້າໃຫ້ ລຳດັບຕໍ່ໄປ ກໍມອບໜ້າທີ່ຄວາມເປັນຜົວ ເປັນພໍ່ ແລະເປັນເມຍ ເປັນແມ່ເຂົ້າໃຫ້ ຕະຫຼອດຈົນມອບຄວາມເປັນປູ່ ເປັນຍ່າໃຫ້ອີກ ແມ່ນບໍ່ຢາກເອົາ ບໍ່ຢາກເປັນ ກໍຈຳເປັນຕ້ອງເອົາຕ້ອງເປັນ ທຸກຄົນຈະຫຼີກໜີບໍ່ພົ້ນ ຖ້າຄົນໃດໄດ້ໜ້າທີ່ໃດ ກໍສະແດງໜ້າທີ່ນັ້ນໃຫ້ດີທີ່ສຸດ ໃນທີ່ນີ້ ຈະກ່າວແຕ່ໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນຂອງມະນຸດສັ້ນໆມີຢູ່ 4 ຢ່າງຄື:

1. ໜ້າທີ່ຂອງພໍ່ເຮືອນ

2. ໜ້າທີ່ຂອງແມ່ເຮືອນ

3. ໜ້າທີ່ຂອງລູກ

4. ໜ້າທີ່ຂອງຜູ່ຄອຍຮັບໃຊ້

ໜ້າທີ່ຂອງພໍ່ເຮືອນ

ບໍ່ວ່າໃນຄອບຄົວໃດ ພໍ່ເຮືອນຈະຕ້ອງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ ຖ້າຈະອຸປະມາ ກໍເໝືອນຊ້າງຕີນໜ້າ ແມ່ເຮືອນເໝືອນຊ້າງຕີນຫຼັງ ພໍ່ເຮືອນຖ້າປຽບອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄືຄົນຫົວແຖວ ຈະຕ້ອງຖືຫົວແຖວເປັນສຳຄັນ ຫົວແຖວພາຍ່າງໄປທາງໃດ ປາຍແຖວມນຈະຍ່າງໄປທາງນັ້ນ ເຫດນັ້ນ ພໍ່ເຮືອນຈຶ່ງນັບວ່າເປັນຜູ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນຄອບຄົວ ພຣະສຳມາສຳພຸດທະເຈົ້າ ກໍຊົງຕັດໜ້າທີ່ຂອງພໍ່ເຮືອນ ທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດຕໍ່ແມ່ເຮືອນໄວ້ດັ່ງນີ້:

1. ຍົກຍ້ອງນັບຖືວ່າເປັນເມຍ

2. ບໍ່ດູໝິ່ນຢຽບຫຍາມເມຍ

3. ບໍ່ປະພຶດນອກໃຈເມຍ

4. ມອບຄວາມເປັນໃຫຍ່ໃຫ້

5. ໃຫ້ເຄື່ອງແຕ່ງຕົວ

ກົດໝາຍຂອງເມືອງລາວເຮົາເຮັດຖືກຕ້ອງດີຫຼາຍໃນເລື່ອງນີ້ ເພາະໄດ້ບັນຍັດໃຫ້ຄູ່ບ່າວສາວ ແຕ່ງດອງເອົາກັນເປັນຫຼັກຖານ ເພື່ອຈະໃຫ້ເປັນຜົວເມຍທີ່ຖືກຕ້ອງ ພຣະຜູ່ມີພຣະພາກເຈົ້າ ເປັນນັກຈິດຕະວິທະຍາສູງຫຼາຍ ເພາະພຣະອົງຊົງເຫັນວ່າ ຂື້ນຊື່ວ່າມະນຸດປຸຖຸຊົນຄົນທຳມະດາ ບໍ່ວ່າຊາດໃດ ພາສາໃດ ບໍ່ມັກຍົກຍ້ອງນັບຖືເປັນອັນບໍ່ມີ.

ດ້ວຍເຫດນີ້ເອງ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສອນໃຫ້ຜົວຍົກຍ້ອງນັບຖືເມຍ ເພື່ອໃຫ້ຮັກສາໄວ້ເຊິ່ງນ້ຳໃຈຂອງກັນແລະກັນ ນີ້ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຜົວທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດຕໍ່ເມຍຂອງຕົນ.

ໃນຂໍ້ທີສອງນີ້ ມີໄນຍະຄ້າຍຄືກັບຂໍ້ໜຶ່ງ ເມື່ອຍົກຍ້ອງນັບຖືແລ້ວ ບໍ່ຕ້ອງດູໝິ່ນດ້ວຍ ຖ້າຜົວດູໝິ່ນເມຍຂອງຕົນເອງ ໃຫ້ຜູ່ອື່ນຟັງ ຜູ່ອື່ນຈະບໍ່ດູໝິ່ນເມຍຂອງຕົນເອງຊ້ຳອີກແມ່ນບໍ່ມີ ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະຜູ່ມີພຣະພາກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ປະສົງໃຫ້ຜົວດູໝິ່ນເມຍຂອງຕົນ ພຣະອົງສອນໃຫ້ຜົວຍົກຍ້ອງເຊີດຊູເມຍຂອງຕົນເອງ ເພື່ອໃຫ້ກຳລັງໃຈໃນການທີ່ຈະທຳຄຸນງາມຄວາມດີຕໍ່ໄປ.

ໃນຂໍ້ທີສາມ ຄົນລາວເຮົາມັກຈະເປັນໂລກຫົວໃຈນີ້ ເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ພຣະຜູ່ມີພຣະພາກຊົງເລັງເຫັນກົດໃນດ້ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດດີຈຶ່ງໄດ້ຊົງສັ່ງສອນໄວ້ໃນເລື່ອງນີ້ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ສຸດທີ່ວ່າ ບໍ່ວ່າຄົນໃດກໍຕາມ ຖ້າເຮົາໄດ້ປັກໃຈຮັກວ່າເປັນຂອງເຮົາແລ້ວ ເຮົາຈະຕ້ອງຮັກທີ່ສຸດ ເມື່ອຜົວນອກໃຈເມຍຂອງຕົນແລ້ວ ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເລີຍວ່າຜົວຈະທຳຜິດໜ້າທີ່ຂອງຕົນພຽງໃດ ແລະທັງຊື່ວ່າເປັນຜູ່ກະທຳຄວາມຊ້ຳໃຈໃຫ້ແກ່ເມຍຂອງຕົນຫຼາຍທີ່ສຸດ ຈະຫາອັນໃດໃນໂລກມາປຽບໄດ້ຍາກ ຄອບຄົວນັ້ນ ແນ່ນອນຈະມີຄວາມຫຼົ້ມຈົມໄປເລື້ອຍໆ ເພາະຫົວໃຈຂອງພໍ່ເຮືອນແບ່ງເປັນສອງສ່ວນແລ້ວ ຂາດຫຼັກສິນທັມ ແລະຜິດໜ້າທີ່ຂອງຜົວຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເປັນເຄື່ອງບອກເຖິງລາງອັນຮ້າຍວ່າ ຈະບໍ່ຈະເລີນກ້າວໜ້າ ຄົງຈະມີການຜິດຂ້ອງຕ້ອງຖຽງກັນ ແລະການດ່າວ່າກັນເປັນນິດ ຈະບໍ່ມີຄວາມສະຫງົບໃນຄອບຄົວນັ້ນເລີຍ.

ໃນຂໍ້ທີສີ່ ມີຄວາມໝາຍເປັນໄປໃນທາງຈິດຕະວິທະຍາວ່າ ພາຍໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ມີຄວາມນຶກຄິດທີ່ເລິກເຊິ່ງຢູ່ຢ່າງໜຶ່ງ ຄືຄວາມຄິດວ່າ ຕົນມີຄວາມສຳຄັນຢູ່ສະເໝີ ບໍ່ວ່າໃຜທັງໝົດ ຖ້າມີໃຜຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນຄົນສຳຄັນໃນເລື່ອງໃດ ເລື່ອງໜຶ່ງ ຈະຕ້ອງດີອົກດີໃຈຢູ່ສະເໝີ ສົມມຸດວ່າ ມີວຽກຢູ່ຫຼາຍພະແນກທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດ ເຮົາຢາກໃຫ້ວຽກສຳເລັດໄປດ້ວຍດີ ເຮົາໄປເລັ່ງ ໄປຕິ ຫຼືດ່າວ່າແນວນັ້ນແນວນີ້ ຈະຕ້ອງແນ່ນອນເລີຍວ່າ ຄົນງານທັງຫຼາຍຈະບໍ່ພໍໃຈເຮັດວຽກ ເພາະຄົນເຮົາບໍ່ມັກການດ່າວ່າຕິຕຽນ ຖ້າຫັນມາໃຊ້ຫຼັກຈິດຕະວິທະຍາເບິ່ງ ຄືຍົກຍ້ອງໃຫ້ເຂົາແຕ່ລະຄົນເປັນຄົນສຳຄັນໃນພະແນກທີ່ເຂົາເຮັດວຽກຢູ່ ເຊື່ອແນ່ວ່າ ການງານຈະຕ້ອງໄດ້ຜົນເກີດນຄາດ.

ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ຕັດສອນໜ້າທີ່ຂອງຜົວໄວ້ວ່າ ໃຫ້ຜົວຍົກຄວາມເປັນໃຫຍ່ບາງສິ່ງບາງຢ່າງໃນຄອບຄົວໃຫ້ເມຍໄດ້ເປັນຜູ່ມີຄວາມສຳຄັນອີກຜູ່ໜຶ່ງ ໃນຖານະທີ່ໄດ້ເປັນສະມາຊິກໃນຄອບຄົວດຽວກັນ.

ໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍມີຄວາມໝາຍວ່າ ໜ້າທີ່ຂອງຜົວຈະຕ້ອງສອດສ່ອງມອງດູ ເຖິງການແຕ່ງເນື້ອແຕ່ງຕົວຂອງເມຍ ເພາະການແຕ່ງເນື້ອແຕ່ງຕົວສັງຄົມປັດຈຸບັນນີ້ ນັບຖືກັນຫຼາຍ ທຸກຄົນກໍຄົງຮູ້ດີຢູ່ແລ້ວວ່າ ຜູ່ຍິງທຸກຄົນມີນິໄສມັກສະອາດ ແລະມັກແຕ່ງຕົວສວຍໆງາມໆ ພໍ່ເຮືອນທີ່ດີກໍຄວນສະໜອງຄວາມຕ້ອງການອັນນີ້ໃຫ້ພໍເໝາະພໍຄວນ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ເກີນຂອບເຂດ ຈົນເຖິງກັບເຂົ້າໃນພາສິດບູຮານວ່າ " ຜົວຮັກເມຍ ມັກຈະຕາມໃຈເມຍທຸກຢ່າງຈົນເມຍເສຍຄົນ ແຕ່ເມຍຮັກຜົວມັກຈະໜ່ວງໜ່ຽວໄວ້ບໍ່ໃຫ້ທຳຄວາມຊົ່ວຕ່າງໆ" ໝາຍຄວາມວ່າການແຕ່ງຕົວນັ້ນໃຫ້ທຳຕາມສົມຄວນແກ່ຖານະຂອງຕົວ ຢ່າເອົາຖານະຂອງຕົນໄປວັດແທກກັບຖານະຂອງຄົນອື່ນ ທີ່ມີຖານະສູງກວ່າຂອງເຮົາ ຖ້າທຳເກີນສ່ວນກໍຈະເປັນເຫດໃຫ້ຄອບຄົວເດືອດຮ້ອນ.

ເພາະສະນັ້ນ ພຣະພຸດທະອົງຈຶ່ງໃຫ້ພໍ່ເຮືອນທຳໜ້າທີ່ຂອງຕົນໃນເລື່ອງນີ້ໃຫ້ດີທີ່ສຸດ ເທົ່າທີ່ຈະດີໄດ້ ຖ້າຄອບຄົວໄດ້ປະຕິບັດຕາມໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວນັ້ນ ຄອບຄົວນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຈະເລີນເປັນຢ່າງຍິ່ງ.

ໜ້າທີ່ຂອງແມ່ເຮືອນ

ຜູ່ເປັນແມ່ເຮືອນ ກໍນັບວ່າເປັນສະມາຊິກທີ່ສຳຄັນອີກຜູ່ນຶ່ງໃນຄອບຄົວນຶ່ງໆ ໝາຍຄວາມວ່າ ຄອບຄົວຈະມີຄວາມສັນຕິສຸກຫຼືບໍ່ ບັນຫາສຳຄັນຢູ່ທີ່ແມ່ເຮືອນອີກຈຸດນຶ່ງ ດັ່ງມີເລື່ອງເລົ່າກັນວ່າ ສະໄໝກ່ອນ ຖ້າລູກຊາຍຂອງຜູ່ໃດ ຈະກິນດອງກັບຄົນໃດ ພໍ່ແມ່ຂອງຝ່າຍຊາຍຈະຕ້ອງຄອຍສັງເກດສິ້ງຊອມເບິ່ງຄວາມປະພຶດ ຫຼືການດຳເນີນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງພໍ່ແມ່ຝ່າຍຍິງຢ່າງລະອຽດວ່າ ຄວາມປະພຶດຂອງພໍ່ແມ່ຝ່າຍຍິງຈະເປັນໄປຢ່າງໃດ ເປັນຄົນມີສິນທັມບໍ່? ທີ່ເຮັດແນວນີ້ເພາະເພິ່ນທີ່ພາສິດທີ່ວ່າ " ໝາກໄມ້ຫຼົ່ນບໍ່ໄກກົກ " ໃນທຳນອງດຽວກັນ ພໍ່ແມ່ມີຄວາມປະພຶດປະຕິບັດ ແລະມີນິໄສໃຈຄໍເປັນຢ່າງໃດ ລູກກໍຈະມີນິໄສໃຈຄໍເປັນຢ່າງນັ້ນ ຂໍ້ນີ້ ນັກຈິດຕະວິທະຍາຮຽກວ່າ " ກຳມະພັນ " ແຕ່ສະໄໝເຮົາທຸກວັນນີ້ ເລື່ອງທີ່ກ່າວມານີ້ ຮູ້ສຶກວ່າລ້າສະໄໝເສຍແລ້ວ ຄົນສະໄໝໃໝ່ບໍ່ຖືວ່າ ເລື່ອງນີ້ ເປັນເລື່ອງສຳຄັນ ເອົາແຕ່ຄວາມພໍໃຈຂອງຕົນເປັນທີ່ຕັ້ງ.

ເອົາລະເຮົາມາກ່າວເຖິງບັນຫາວ່າ ແມ່ບ້ານຄວນຈະປະພຶດຢ່າງໃດ ຄອບຄົວຂອງຕົນຈຶ່ງຈະມີສັນຕິສຸກຢ່າງແທ້ຈິງ ສະໄໝນຶ່ງ ພຣະສຳມາສຳພຸດທະເຈົ້າຂອງເຮົາ ປະທັບຢູ່ ເຊຕະວັນ ຊຶ່ງບໍ່ໄກຈາກນະຄອນພັດທິຍະ ມີເສດຖີຜູ່ນຶ່ງຊື່ວ່າ ອຸຄະຫະ ເປັນຫຼານຂອງເມັນທະກະເສດຖີ ໄດ້ທູນອາຣາທະນານິມົນຕໍ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ໃຫ້ໄປສັນພັດຕາຫານ ທີ່ເຮືອນຂອງຕົນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສົງ 4 ອົງ ຄັນເມື່ອພຣະພຸດທະເຈົ້າຊົງສະເຫວີຍພຣະກະຍາຫານເປັນທີ່ຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ເຂົາກໍໄດ້ຂາບທູນວ່າ ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ່ຈະເລີນ ພວກເດັກນ້ອຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ ຕໍ່ໄປບໍ່ຊ້າບໍ່ນານ ກໍຈັກໄປສູ່ຕະກູນຜົວ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງໄດ້ຕັດເທສະໜາ ເຖິງກິດອັນໃດອັນນຶ່ງ ເຊິ່ງຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ເດັກເຫຼົ່ານີ້ ແລະເພື່ອສັນຕິສຸກໃນພາຍພາກໜ້າ ແກ່ພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍເທີ້ນ.

ເມື່ອພຣະພຸດທະອົງໄດ້ສະດັບດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ຕັດເທສະໜາແກ່ພວກເດັກຍິງເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ : ດູລາກຸມາຣິກາທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າຄວນຈະສຳນຶກໃນໃຈສະເໝີວ່າ ບິດາມານດາ ເປັນຜູ່ຫວັງປະໂຫຍດເກື້ອກູນ ມີຄວາມອີດູກູນາຕໍ່ລູກທຸກໆຄົນ ເພາະອາໄສຄວາມກະລຸນາເອັນດູອັນນີ້ເອງ ທ່ານຈຶ່ງຍົກເຮົາໃຫ້ແກ່ສາມີ(ຜົວ)ຄົນໃດຄົນນຶ່ງ.

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະຕ້ອງຕື່ນແຕ່ເດິກລຸກແຕ່ເຊົ້າກ່ອນເຂົາ ແລະນອນນຳຫຼັງເຂົາ ຖ້ອຍຄຳອັນໃດເປັນທີ່ມ່ວນຫູ ເປັນຕາຮັກແພງ ເປັນທີ່ຊອບໃຈຂອງຄົນທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າຈົ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນນັ້ນເນີ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາດັ່ງນີ້ ຂໍ້ນຶ່ງ ອີກຢ່າງນຶ່ງ ຄົນເຫຼົ່າໃດ ເປັນທີ່ເຄົາລົບຂອງຜົວ ຄືບິດາມານດາ ສະມະນະພາມ ຄູບາອາຈານ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບ ສັກກາຣະນັບຖື ຕ້ອນຮັບດ້ວຍເຂົ້າ ນ້ຳໂພຊະນະອາຫານແກ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ກຸມາຣິກາທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາຢ່າງນີ້ອີກຂໍ້ນຶ່ງ

ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາຢ່າງນີ້ວ່າ ການງານເຫຼົ່າໃດໃນເຮືອນຂອງຜົວເຊັ່ນ ການຊັກຟອກ ການຍ້ອມ ແລະການເຂັນຝ້າຍຢ່າງໃດຢ່າງນຶ່ງ ເຮົາຈັກໃຊ້ຄວາມພິນິດພິຈາລະນາ ຫາອຸບາຍທີ່ຈະທຳກິດຈະການນັ້ນ ໃຫ້ສຳເລັດລຸລ່ວງໄປໂດຍເຮວພະລັນ ກຸມາຣິກາທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາຢ່າງນີ້ຂໍ້ນຶ່ງ.

ອີກຢ່າງນຶ່ງ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາຢ່າງນີ້ວ່າ ຄົນເຫຼົ່າໃດ ເຫຼົ່ານຶ່ງທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນ ຈະເປັນພວກຜູ່ຄອຍຮັບໃຊ້ ຫຼືກຳມະກອນກໍຕາມ ເຮົາຈັກຮູ້ສິ່ງທີ່ເຮັດແລ້ວວ່າ ໄດ້ເຮັດແລ້ວ ແລະສິ່ງໃດເຂົາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຮັດ ແລະຮູ້ເຖິງການປ່ວຍໄຂ້ຂອງເຂົາວ່າ ມີອາການຢ່າງໃດ ໜັກຫຼືເບົາ ຄວນຮັກສາພະຍາບານໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແບ່ງປັນຂອງກິນຂອງໃຊ້ໃຫ້ແກ່ຍາດມິດ ແລະໝູ່ບໍລິວານຕາມສົມຄວນ ກຸມາຣິກາທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍເພິ່ງສຶກສາຂໍ້ນີ້ອີກຢ່າງນຶ່ງ.

ອີກຢ່າງນຶ່ງ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາຢ່າງນີ້ວ່າ ຖ້າຜົວເປັນຜູ່ທຳມາຫາລ້ຽງຊີບແລ້ວ ໄດ້ນຳເອົາຊັບສົມບັດຢ່າງໃດຢ່າງນຶ່ງມາມອບໃຫ້ ເປັນຕົ້ນວ່າ ເງິນຄຳຂອງໃຊ້ ເຮົາຈັກພະຍາຍາມຮັກສາຊັບສົມບັດອັນນັ້ນ ດ້ວຍດີ ເມື່ອເກັບຮັກສາໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ຈ່າຍຟູມເຟືອຍນັກ ບໍ່ໃຫ້ລ້າງຜານຊັບສົມບັດທີ່ຜົວຫາມາໄດ້ນັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ຈິບຫາຍວາຍວອດໄປໂດຍບໍ່ມີເຫດຈຳເປັນ ກຸມາຣິກາທັງຫຼາຍເຮີຍ ພວກເຈົ້າເພິ່ງສຶກສາພິຈາລະນາຢ່າງນີ້ອີກຂໍ້ນຶ່ງ.

ເທົ່າທີ່ອາຕະມາ ໄດ້ຍົກເອົາໂອວາດ ທີ່ພຣະພຸດທະອົງສອນແກ່ເດັກນ້ອຍຍິງທັງຫຼາຍ ມາກ່າວໄວ້ໃນທີ່ນີ້ ຍືດຍາວກໍເພື່ອຈະຊີ້ໃຫ້ທ່ານຜູ່ອ່ານຊາວວ່າ ມິກິດ ແລະວຽກອັນໃດແດ່? ທີ່ຜູ່ເປັນເມັຍຈະເພິ່ງກະທຳໃນເລື່ອງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຄີຍຕັດສອນມາແລ້ວ ເພື່ອຈະໂຮມເອົາເນື້ອຄວາມຂອງໂອວາດທີ່ກ່າວມາແລ້ວຂ້າງຕົ້ນນັ້ນ ໃຫ້ເຫຼືອພຽງສັ້ນໆ ກໍຄົງມີພຽງ 5 ປະການຄື:

1. ຈັດການງານດີ

2. ສົງເຄາະຄົນຂ້າງຄຽງຂອງຜົວດີ

3. ບໍ່ປະພຶດລ່ວງນອກໃຈຜົວ

4. ຮັກສາຊັບທີ່ຜົວຫາມາໄດ້

5. ເປັນຄົນຂະຫຍັນບໍ່ກຽດຄ້ານໃນກິດທັງປວງ

ອີກປະການນຶ່ງ ຍັງມີໂອວາດຂອງທ່ານທະນົນໄຊເສດຖີ ກ່າວສອນນາງວິສາຂາ 10 ຂໍ້ ແຕ່ລະຂໍ້ນັບວ່າເປັນປະໂຫຍດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ ອາຕະມາຈະນຳມາສະແດງພຽງສັ້ນໆຈັກ 5 ຂໍ້ຄື:

1. ຍິງຜູ່ທີ່ຢູ່ໃນຕະກູນພໍ່ຜົວແມ່ຜົວ ແລະສາມີ ບໍ່ຄວນນຳໄຟພາຍໃນອອກໄປພາຍນອກ.

2. ບໍ່ຄວນເອົາໄຟພາຍນອກເຂົ້າມາພາຍໃນ

3. ບໍ່ເພິ່ງໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້

4. ເພິ່ງໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ຄວນໃຫ້

ອະທິບາຍ

ໃນໂອວາດຂໍ້ທີນຶ່ງ " ບໍ່ຄວນນຳໄຟພາຍໃນອອກໄປພາຍນອກ " ຂໍ້ນີ້ທ່ານເສດຖີໝາຍເຖິງວ່າ ທຳມະດາຍິງທີ່ຢູ່ໃນຕະກູນຜົວ ບໍ່ຄວນເປັນຄົນປາກບອນ ຄືປາກບໍ່ເປັນສຸກ ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂທດ ຫຼືຄວາມຜິດເລັກໆນ້ອຍໆ ຂອງພໍ່ຜົວ ຫຼືແມ່ຜົວ ຫຼືສາມີ ບໍ່ຄວນນຳໄປເວົ້ານອກບ້ານ ຄວນປົກປິດໄວ້ເປັນຄວາມລັບ ໂທດໃນເລື່ອງນີ້ເກີດຂື້ນແລ້ວ ຮ້າຍແຮງປຽບເໝືອນໄຟ ດ້ວຍເຫດນີ້ ເສດຖີຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ : " ບໍ່ຄວນນຳໄຟພາຍໃນອອກໄປພາຍນອກ ".

ໂອວາດຂໍ້ສອງວ່າ : " ຢ່ານຳໄຟພາຍນອກເຂົ້າມາພາຍໃນ "ຂໍ້ນີ້ມີຄວາມໝາຍເໝືອນກັບຂໍ້ຕົ້ນ ຜິດກັນແຕ່ເນື້ອຄວາມກົງກັນຂ້າມກັນເທົ່ານັ້ນ ຄຳວ່າ " ພາຍນອກ "ນັ້ນມີຄວາມໝາຍວ່າ ຖ້າຄົນໃນບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງກ່າວໂທດ ຫຼື ນິນທາ ພໍ່ຜົວ ແມ່ຜົວ ແລະສາມີຂອງຕົນແລ້ວ ຢ່ານຳເລື່ອງນັ້ນໄປເວົ້າອີກວ່າ ຜູ່ນັ້ນໄດ້ກ່າວໂທດຕິຕຽນພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍ, ຖ້າເມຍຄົນໃດປະພຶດຊົ່ວເຊັ່ນນີ້ ເມຍຜູ່ນັ້ນຊື່ວ່າ ນຳອະສໍຣະພິດຄວາມເສຍຫາຍເຂົ້າບ້ານເຮືອນ ຢ່າງນີ້ບໍ່ມີບັນຫາເລີຍ ທາງທີ່ດີຄວນນິ້ງເສີຍບໍ່ຍອມເວົ້າ ຄືຫັດເປັນຄົນປາກຊ້າ ຕາໄວຈັກໜ່ອຍ ແຕ່ຄົນສ່ວນມາກບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງໄດ້ຮູ້ຢ່າງໃດມາ ຄັນປາກເຫຼືອເກີນຢາກຈະເວົ້າໃຫ້ຜູ່ອື່ນຟັງສະເໝີ ເມື່ອໄດ້ລະບາຍອອກແລ້ວ ຮູ້ສຶກວ່າມັນສົດຊື່ນຈິດໃຈເຫຼືອເກີນ ເປັນລັກສະນະຂອງຄົນທົ່ວໆໄປ ຄົນປາກບອນ.

ໂອວາດຂໍ້ທີສາມວ່າ : " ເພິງໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ຄວນໃຫ້ "ຂໍ້ນີ້ ທ່ານເສດຖີກ່າວຢ່າງນີ້ ທ່ານໝາຍຄວາມວ່າ ວັດຖຸ ຫຼື ຊັບສົມບັດອັນໃດທີ່ມີຢູ່ໃນເຮືອນແຫ່ງຕະກູນຜົວ ເມື່ອມີຜູ່ໃດມາຢືມແລ້ວ ເຂົາຜູ່ນັ້ນໄດ້ນຳເອົາສິ່ງນັ້ນມາສົ່ງຄືນ ພາຍຫຼັງເຂົາມາຢືມອີກ ເຮົາຄວນຈະໃຫ້ເພື່ອສົງເຄາະຄົນປະເພດນີ້.

ໂອວາດຂໍ້ທີສີ່ວ່າ : " ບໍ່ເພິ່ງໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ " ຂໍ້ນີ້ທ່ານເສດຖີໝາຍເຖິງວ່າ ທຳມະດາຄົນຜູ່ເປັນແມ່ບ້ານຈະຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ ໃນຊັບສົມບັດທຸກຢ່າງທີ່ມີຢູ່ໃນຄອບຄົວຂອງຕົນ ເມື່ອມີຜູ່ໃດມາຢືມໄປແລ້ວ ເຂົາຜູ່ນັ້ນບໍ່ສົ່ງຄືນເສີຍເມີຍເສຍ ຈົ່ງຢ່າໄດ້ໃຫ້ແກ່ຄົນປະເພດນັ້ນອີກເປັນອັນຂາດ.

ເພາະເຫດຜົນທີ່ຈະຮັບ ກໍຄືຄວາມຈິບຫາຍໄປແຫ່ງວັດຖຸສິ່ງຂອງ ທີ່ມີຢູ່ໃນຄອບຄົວຂອງເຮົາ ຄົນປະເພດນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເປັນຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກຄຸນຂອງໃຜ ສິ່ງທີ່ເຂົາຮູ້ດີທີ່ສຸດ ກໍຄືຈັກເອົາສິ່ງຂອງໆຄົນອື່ນທ່າດຽວ.

ໂອວາດຂໍ້ທີຫ້າ ທ່ານເສດຖີກ່າວວ່າ : "ເພິ່ງໃຫ້ແກ່ຄົນທັງທີ່ໃຫ້ທັງ ທັງທີ່ບໍ່ໃຫ້ "ໂອວາດຂໍ້ນີ້ສອນວ່າ ເມື່ອຍາດມິດຜູ່ໃດຕົກທຸກໄດ້ຍາກ ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ດ້ວຍການຢືມວັດຖຸ ຫຼື ຊັບສົມບັດແມ່ນເຂົາຈະໃຫ້ຄືນ ຫຼື ບໍ່ໃຫ້ຄືນ ກໍບໍ່ເພິ່ງຫວັງຕອບແທນ ຄວນໃຫ້ແກ່ຄົນປະເພດນີ້.

ໂອວາດທັງໝົດຂອງທ່ານທະນົນໄຊບັນດິດເສດຖີນີ້ ມີເນື້ອຄວາມຊັດເຈນດີຢູ່ແລ້ວວ່າ ລັກສະນະເຊັ່ນໃດ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ ຫວັງວ່າຄົງຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ທ່ານຜູ່ອ່ານບໍ່ໜ້ອຍ ຈຶ່ງໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນທີ່ນີ້.

ອາຕະມາເຫັນວ່າ ພັນລະຍາທີ່ດີ ຄວນເອົາຊະນະສະມີ ດ້ວຍການບໍ່ເຮັດຄວາມຊົ່ວຕອບສະເໝີ ລາງຄົນຜົວມັກຫຼິ້ນການພະນັນ ແຕ່ເມຍແກ້ແຄ້ນດ້ວຍການຫຼິ້ນໄພ້ ດັ່ງນີ້ເປັນຕົ້ນ ທີ່ເຮັດດັ່ງນີ້ເພາະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດນັ້ນເອງ.

ການກະທຳຕອບໃນທາງທີ່ຊົ່ວເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ເປັນທາງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກເລີຍທາງທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນຈະດຳເນີນຕາມຫຼັກທັມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ພຣະອົງສອນໃຫ້ຄົນແຄ້ນຄົນບໍ່ດີ ດ້ວຍການທຳຄວາມດີຕອບ ຂໍ້ນີ້ໄດ້ກຳໄລຢ່າງແນ່ນອນ ເມື່ອຜົວເຫັນເມຍທຳຄວາມດີ ທຸກເຊົ້າທຸກແລງ ອາຕະມາຮັບຮອງວ່າ ວັນນຶ່ງເຂົາຈະຕ້ອງສະຫຼົດໃຈ ຫຼື ປ່ຽນຈິດໃຈຂອງຕົນເອງ ຫັນມາທຳຄວາມດີ ເໝືອນດັ່ງເມຍຢ່າງແນ່ນອນ ແລ້ວກໍຈະເປັນພໍ່ເຮືອນທີ່ດີຂອງແມ່ເຮືອນ ຕະຫຼອດໄປ.

ເມື່ອໂຮມເອົາເນື້ອຄວາມສັ້ນໆວ່າ ພໍ່ເຮືອນມີຄວາມປະພຶດບໍ່ດີ ເລື່ອງສຳຄັນຢູ່ທີ່ແມ່ເຮືອນ ຈະຕ້ອງແກ້ໄຂດ້ວຍວິທີທຳຄວາມດີຕອບ ຈົ່ງຢ່າເອົາຄວາມຊົ່ວໄປແກ້ໄຂເດັດຂາດ ເພາະນັ້ນ ຄືການສະແດງເຖິງຜົນແຫ່ງການຂາດທຶນຢ່າງແນ່ນອນ.

ເຮືອນ 3 ນ້ໍາ

          ຮູ້ບໍ່ວ່າສະເຫນຂອງແມ່ຍິງລາວເຮົານັ້ນ ນອກຈາກຈະງາມທັງຫນ້າຕາ ແລະ ກິລິຍາແລ້ວ ຍັງຕ້ອງປະກອບ ດ້ວຍສິ່ງນີ້ “ເຮືອນ 3 ນ້ໍາ 4” ສາວໆຮູ້ສຶກແນວໃດເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານີ້ ເຄີຍໄດ້ຍິນມາແມ່ນບໍ່? ແຕ່ສາວໆບາງຄົນ ອາດຈະຍັງບໍ່ທັນຮູ້ຄວາມຫມາຍຂອງມັນຊັດເຈນເທື່ອ ແຕ່ທີ່ ເອົາມາຕ້ອນໃນມື້ນີ້ຮັບຮອງວ່າ ຈະຫມົດຂໍ້ສົງໄສເລຶ່ອງ “ເຮືອນ 3 ນ້ໍາ 4” ຢ່າງແນ່ນອນ. 

ເຮືອນສາມ (ເຮືອນ 3) 

     1. ເຮືອນຄົວ: ເຮັດ ວຽກເຮືອນຄົວໃຫ້ດີງາມ ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ທໍາຄວາມສະອາດເຮືອນຊານໃຫ້ເບິ່ງງົດງາມ, ຂອງໃຊ້ໃນເຮືອນຄົວ ຈັດໃຫ້ຖືກບ໊ອນ ຮັບຜິດຊອບງານຄົວກິນ, ນອກຈາກນັ້ນ ວຽກງານຄົວເຮືອນທຸກ ປະເພດແມ່ນຫນ້າທີ່ຂອງແມ່ຍິງ. 

     2. ເຮືອນຜົມ: ຄົນລາວບູຮານທຸກເຜົ່າຊົນແມ່ນເກົ້າຜົມໃຫ້ສວຍງາມສະ ເຫມີ, ແຕ່ປັດຈຸບັນນີ້ ມີທັງດັດ, ມີທັງຕັດ, ມີ ທັງຊອຍ ແຕ່ຈະເຮັດຈັ່ງໃດກໍ ສຸດແລ້ວແຕ່ຕາມໃຈມັກ ທັງນີ້ກໍຕ້ອງຮັບປະກັນຄວາມງາມ, ຄວາມສະອາດ ແລະຖືກ ກັບໂຄງຫນ້າ. 

      3. ເຮືອນກາຍ: ແຕ່ງກາຍໃຫ້ສະອາດຮຽບຮ້ອຍ ເບິ່ງແລ້ວງາມຕາ ແລະເວລາຢູ່ໃກ້ກໍຮູ້ສຶກດີ. 

ນ້ໍາສີ່ (ນ້ໍາ 4)

    1. ນ້ໍາດື່ມ: ນ້ໍາຫນ້າເຮືອນສະໄຫມເກົ່າກ່ອນເພີ່ນມີບໍ່ນ້ໍາຢູ່ຫນ້າເຮືອນໃສ່ກະບວຍໄວ້ພ້ອມ, ຫຼືຕັ້ງໄວ້ຫນ້າເດີ່ນ ບ້ານເລີຍ, ເວລາແຂກໄປໄທມາກໍໄດ້ ຕັກກິນສະບາຍ, ນ້ໍາໃນເຮືອນ ຄືນໍ້າໃນເຮືອນຄົວ ຫຼືເຮືອນໃຫຍ່ ອັນນີ້ເປັນ ນ້ໍາ ສໍາລັບໃຊ້ສອຍ ແລະ ທັງກິນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດແອ່ງຂາດອຸ ຢ່າງນ້ອຍຍາມຫິວ ກາງຄືນກໍໄດ້ຕັກກິນ ຫຼືເມື່ອເກີດເຫດໄຟໄຫມ້

ຂຶ້ນມາພໍໄດ້ດັບໄຟໃນເບື້ອງ ຕົ້ນໄດ້. ຄົນບູຮານຈຶ່ງມີຄໍາເວົ້າວ່າ “ນໍ້າໃນໄຟຟືນ”. 

     2. ນໍ້າຄໍາ: ນ້ໍາຄໍານີ້ ເປັນຄໍາເວົ້າຄໍາ ຈາມ່ວນ ເພາະເສາະໃສ ບໍ່ກັບບໍ່ກອກ ເວົ້າຈາຊື່ກົງສະເຫມີຕົ້ນສະເຫມີປາຍ. 

     3. ນໍ້າໃຈ: ເປັນຄົນມີນ້ໍາໃຈໂອບອ້ອມອາ ຣີນໍາສຍາດຕິພີ່ນ້ອງ ແລະເພື່ອນຝູງ. 

     4. ນ້ໍາເຕົ້າປູນ: ຄວາມຫມາຍຫນຶ່ງແມ່ນ ຄົນລາວບູຮານທຸກເຜົ່າແມ່ນຄ້ຽວ ຫມາກທັງຍິງທັງຊາຍ, ສະນັ້ນຄໍາວ່າ ນ້ໍາເຕົ້າປູນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແຫ້ງ ຄັນນໍ້າເຕົ້າ ປູນແຫ້ງ ເຂົາວ່າຍິງເຮືອນນັ້ນຂີ້ຄ້ານ, ອີກຄວາມຫມາຍຫນຶ່ງ ຄືນໍ້າເຕົ້າປູນ ຄືພູມຄວາມຮູ້ຂອງແມ່ຍິງທີ່ເປັນແມ່ເຮືອນຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ ສະຫຼາດໃນກິດຈະ ການງານທັງປວງ. ສະນັ້ນ, ຍິງງາມນັ້ນແມ່ນຍິງທີ່ມີອົງປະກອບ “ເຮືອນສາມນ້ໍາສີ່”,

ເຮືອນສາມນໍ້າສີ່ ຄຸນສົມບັດພຶ້ນຖານ ດ້ານໜ້າທີ່ແມ່ຍິງລາວບູຮານ

 ເຮືອນສາມນໍ້າສີ່ ຄຸນສົມບັດພຶ້ນຖານ ດ້ານໜ້າທີ່ແມ່ຍິງລາວບູຮານ

   ຄຸນສົມບັດຍິງນັ້ນ ບູຮານເຮົາສອນໄວ້ ມີ ເຮືອນສາມ ນໍ້າສີ່ : ເຮືອນສາມ ອັນທີ (1) ມີເຮືອນຮ່າງ “ເຮືອນຜົມ” ເປັນເອກ ຕ້ອງສະອາດຮາບກ້ຽງ ງາມຜ້ຽງບໍ່ຫຍຸ້ງເຫຍີງ ອັນ (2) ນັ້ນ “ເຮືອນໄຟ” ໝາຍບອກ ຕ້ອງຈັດແຈງເປັນລະບຽບຄົບຖ້ວນ ທັງພ້ອມຊ່າງແຕ່ງກິນ ອັນທີ (3) ຊື່ວ່າ “ເຮືອນນອນ”ໃຫ້ ໃສງາມດູຍິ່ງ ຜູ້ຢູ່ທັງຜູ້ຢ້ຽມ ເຫັນແລ້ວຕ່າວສະອອນ. 

   ນໍ້າສີ່ນັ້ນໄດ້ແກ່ (1) “ນໍ້າກິນ”ໃຫ້ ໃນໄຫຢ່າເຂີນຂາດ ຄົນເຮືອນຍູທ່າງໃຊ້ ຄົນຢ້ຽມໄດ້ຊື່ນຊົມ (2) “ນໍ້າໃຊ້” ຕ້ອງໃຫ້ເລື່ອນໆລໍ້າ ອຸແອ່ງເຕັມສະເໝີ ໄວ້ແຕ່ງກິນຈັດສັນ ຖ້ວຍຊາມຊົງລ້າງ (3) “ນໍ້າເຕົ້າປູນ” ມີໄວ້ ຮໍາແຮຂັນໝາກ ແຂກໄປໄທມາ ມີຮັບຕ້ອນຊຸມແມ້ງມ່ວນມະໂນ (4) “ນໍ້າໃຈ” ເປັນແກ່ນເຄົ້າ ເຮົາໝູ່ຝູງຍິງ ມີເມດຕາອາລີ ຊ່າງຈາຈົງຕ້ານ ອັດທະຍາໄສພ້ອມ ໃຜເຫັນກໍຊົມຊອບ ກຽດສັກສີແຫ່ງເຈົ້ານາມຊັ້ນຊາດຍິງ ແທ້ແລ້ວ!

ຄົນທີ່ປະມາດແລ້ວເໝືອນຄົນຕາຍ

 ເຍປະມັຕຕາຍະຖາມະຕາ

ແປວ່າ:ຄົນທີ່ປະມາດແລ້ວເໝືອນຄົນຕາຍ!

ຊີວິດຂອງຄົນເຮົາຢ່າປະມາດຈັດວ່າເປັນຊີວິດທີ່ບົກຜ່ອງຈາກປະໂຫຍດທີຄວນຈະໄດ້ນັບວ່າປ່ອຍໃຫ້ວັນຄືລ່ວງໄປໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ

ເລື່ອງກາລະນາຄະຣາຊ

 

#ກາລະນາຄະຣາຊ

#ນາກ [ນາຄະ-Naga] ເປັນສັດທີ່ມີອິດທິລິດ ສາມາດຈຳແລງກາຍເປັນມະນຸດໄດ້ ມີເລື່ອງລາວຕິດພັນກັບພຣະພຸດທະ ສາສະໜາ ເພາະເຫຼື້ອມໃສສັດທາໃນພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຈົນເຖິງຖວາຍຕົວຮັບໃຊ້ ປົກປ້ອງໄພອັນຕະລາຍທີ່ຈະເກີດແກ່ພຣະພຸດທະສາສະໜາ ແລະຈຳແລງກາຍມາຂໍບວດກໍ່ມີ ນາກເປັນ 1 ໃນພົບພູມທີ່ຖືກປົກຄອງໂດຍທ້າວວິຣູປັກ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ເຊິ່ງເປັນ 1 ໃນ 4 ຂອງຈະຕຸມະຫາຣາດທີ່ປົກຄອງໃນທິດທັງສີ່ [1]

ດັ່ງປາກົດໃນເຫດການສຳຄັນຂອງການຕຣັດສະຮູ້ຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າວ່າ

ເຈົ້າຊາຍສິດທັດຖະ ເມື່ອສະເດັດອອກບວດ ໄດ້ສະແຫວງຫົນທາງເພື່ອພົ້ນທຸກ ໄດ້ຕະຫຼອດເວລາ 6 ປີ ດ້ວຍວິທີການຕ່າງໆສາລະພັດ ອົດອາຫານ ທໍລະມານຕົນເອງຈົນເກືອບມໍລະນະພາບ ຈຶ່ງເຫັນວ່າການທໍລະມານຕົນບໍ່ແມ່ນທາງເພື່ອດັບທຸກ ແລ້ວຫັນມາສະເຫວີຍອາຫານໃຫ້ຮ່າງກາຍມີເຫື່ອແຮງ ໂດຍໄດ້ຮັບເຂົ້າມະທຸປາຍາດຈາກນາງສຸຊາດາ, ເປັນພຸດທະປະເພນີຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າທຸກພຣະອົງ ກ່ອນທີ່ຈະຕຣັດສະຮູ້ ຕ້ອງລອຍຖາດອະທິດຖານຈິດເສຍກ່ອນ,

ພຣະໂພທິສັດສິດທັດຖະ ເມື່ອໄດ້ສະເຫວີຍເຂົ້າມະທຸປາຍາດ ທີ່ນາງສຸຊາດາຖວາຍແລ້ວ ຈັບຖາດຄຳອະທິດຖານທີ່ຮິມຝັ່ງແມ່ນ້ຳເນຣັນຊະຣາວ່າ

ຖ້າເຮົາຈະໄດ້ເປັນພຣະພຸດທະເຈົ້າໃນວັນນີ້

ຖາດຂອງເຮົາໃບນີ້ ຈົງລອຍທວນກະແສນ້ຳໄປ

ຖ້າຈະບໍ່ໄດ້ເປັນ ຈົງລອຍໄປຕາມກະແສນ້ຳ [2]

ເມື່ອອະທິດຖານແລ້ວ ໄດ້ລອຍຖາດໄປ ຖາດນັ້ນລອຍຕັດກະແສນຳ້ໄປເຖິງກາງນ້ຳ ຮອດກາງນຳ້ນັ້ນເອງ ໄດ້ລອຍທວນກະແສນຳ້ໄປສຸດໄລຍະປະມານ 80 ສອກ ປຽບເໝືອນມ້າເຊິ່ງມີຝີຕີນອັນໄວສະນັ້ນ ແລ້ວຈົມລົງທີ່ນ້ຳວົນແຫ່ງໜຶ່ງ ຈົມລົງໄປເຖິງພິພົບເມືອງບາດານ ຂອງກາລະນາຄະຣາຊ ໄປກະທົບຖາດຄຳຂອງ ພຣະພຸດທະເຈົ້າອົງກ່ອນໆ ອີກ 3 ອົງ ຄື ພຣະກະກຸສັນທະ, ພຣະໂກນາຄະມະນະ, ພຣະກັດສະປະ, ມີສຽງດັງກິກໆ ແລ້ວວາງຮອງຖາດທັງ 3 ນັ້ນ [3]

ກາລະນາຄະຣາຊ ທີ່ຫຼັບໄຫຼຕະຫຼອດເວລາ 1 ພຸດທັນດອນ (ຈາກພຣະພຸດທະເຈົ້າອົງໜຶ່ງໄດ້ອຸບັດ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າອົງໃໝ່ມາອຸບັດອີກ) ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນ ກ່າວວ່າ ມື້ວານນີ້ ພຣະພຸດທະເຈົ້າກໍຊົງອຸບັດແລ້ວອົງໜຶ່ງ ມາວັນນີ້ ອຸບັດອີກແລ້ວອົງໜຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວສະດຸດີດ້ວຍຄາຖາ 100 ບົດ ແລ້ວກໍຫຼັບຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າອົງໃໝ່ຄື ພຣະສີອະຣິຍະເມດໄຕ ມາອຸບັດ ຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນອີກ

ໄລຍະເວລາ 1 ພຸດທັນດອນ ນີ້ນັບປະມານບໍ່ໄດ້ ປຽບເໝືອນມີພູເຂົາຫິນແທ່ງທຶບ ສູງ 1 ໂຍດ (16 ກິໂລແມັດ) ຄົບຮ້ອຍປີ ຈະມີເທວະດາເອົາຜ້າເບົາບາງ ເໝືອນຄວັນໄຟ ມາລູບຄັ້ງໜຶ່ງ ເປັນແບບນີ້ທຸກໆຮ້ອຍປີ ຈົນກວ່າພູເຂົານີ້ຈະຮາບກັບໜ້າດິນ ນີ້ເອີ້ນວ່າ 1 ພຸດທັນດອນ ຫຼື 1 ມະຫາກັບ

ອາຍຸຂອງກາລະນາຄະຣາຊຢືນຍາວຫຼາຍເພາະຫາກຖືຕາມນີ້ ໜຶ່ງພຸດທັນດອນ ເທົ່າກັບ 1 ວັນຂອງພະຍານາກ

ອະດີດຂອງພະຍານາກຕົນນີ້ ເຄີນເກີດເປັນສາມະເນນຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່ອຸປະຖຳພຣະພິກຂຸຫຼາຍຮ້ອຍອົງ ຕັ້ງແຕ່ອຸປະຖາກພຣະພິກຂຸ ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຫຼັບໄດ້ນອນເຕັມຈັກມື້ເລີຍ ຈຶ່ງອະທິດຖານວ່າ ຜົນບຸນທີ່ຂ້ານ້ອຍທີ່ອຸປະຖາກພຣະສົງນີ້ ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ນອນຫຼັບເຕັມອິ່ມດ້ວຍເທີ້ນ, ເມື່ອຕາຍໄປແລ້ວສາມະເນນໄດ້ໄປເກີດເປັນກາລະນາຄະຣາຊ ນອນຢູ່ໃນນາກພິພົບອັນເປັນທິບ ຈົນກວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າມາຕຣັດສະຮູ້ ຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນຄັ້ງໜຶ່ງ

ປິດສະໜາທັມໃນເລື່ອງນີ້

1. ຖາດຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ແມ່ນ້ຳຄື ໂລກ ຫຼື ສັດໂລກ, ຄຳສັ່ງສອນ ຫຼື ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ພາສັດໂລກໄຫຼທວນກະແສໂລກ ໄປສູ່ກະແສນິບພານ ຄື ຄວາມພົ້ນທຸກທີ່ບໍ່ມີເກີດ ແກ່ ເຈັບ ຕາຍ ສ່ວນກະແສໂລກໄຫຼໄປສູ່ຄວາມເກີດ ແກ່ ເຈັບ ຕາຍ

2. ພະຍານາກໃຕ້ບາດານທີ່ຫຼັບໄຫຼ ຄື ສັດໂລກ ທີ່ໜາແໜ້ນໄປດ້ວຍກິເລດ ເມື່ອພຣະພຸດທະເຈົ້າອຸບັດຂຶ້ນມາໃນໂລກ ປຸກໃຫ້ສັດໂລກຕື່ນຈາກການມົວເມົາດ້ວຍກິເລດຕັນຫາ ແລ້ວພົບທາງສະຫວ່າງແຫ່ງຊີວິດ

3. ການເປັນຄົນມັກນອນ ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ກ່າວວ່າ ການຫຼັບເປັນໝັນຂອງຊີວິດ [5] ເພາະການນອນຫຼັບ ເປັນທາງຕັນໃນການສ້າງບຸນກຸສົນ ເຜົາຜານເວລາໃຫ້ເສຍຖິ້ມໄປໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມປະມາດ

4. ການອຸບັດຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າເປັນເລື່ອງຍາກ ແລະການໄດ້ຮັບຟັງພຣະທັມມະເທສະໜາເປັນເລື່ອງຍາກ ດັ່ງພຣະບາລີວ່າ ກິດສັງ ສັດທັມມະສະວະນັງ ກິດໂສ ພຸດທານະມຸບປາໂທ [4] ສະນັ້ນ ເປັນຄວາມໂຊກດີຂອງເຮົາຊາວພຸດທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເກີດມາພົບພໍ້ພຣະພຸດທະສາສະໜາ ແລະ ໄດ້ຮັບຟັງຄຳສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງພາກພຸມໃຈ ຕັ້ງຕົວຢູ່ໃນຄຸນງາມຄວາມດີ ໃຫ້ໄດ້ພົບທາງສະຫວ່າງແຫ່ງຫົນທາງຊີວິດ ແລະປະສົບສຸກທຸກທິວາຣາຕີການເທີ້ນ.

 

ວ່າດ້ວຍເລື່ອງຂອງ ເງິນ

#ວ່າດ້ວຍເລື່ອງຂອງ ເງິນ

o   ໂຍນເງິນໃຫ້ຄົນຕິດຢາ ເຂົາກໍ່ເອົາເງິນໄປຊື້ຢາ

o   ໂຍນເງິນໃຫ້ຄົນຕິດການພະນັນ ເຂົາກໍ່ເອົາເງິນໄປຫຼີ່ນການພະນັນ

o   ໂຍນເງິນໃຫ້ຄົນມັກເມົາ ເຂົາກໍ່ເອົາເງິນໄປຊື້ນ້ຳເມົາມາກິນ

o   ໂຍນເງິນໃຫ້ຄົນມັກໃນການສຶກສາ ເຂົາກໍ່ເອົາເງິນໄປຈ່າຍຄ່າເທີມຫຼືຄ່າຮຽນ

o   ມັນເປັນມະດາມະນຸດ ທີ່ເຂົາມັກສິ່ງໃດ ກໍ່ເອົາໄປໃຊ້ໃນສິ່ງນັ້ນ

o   ເງິນບໍ່ເຄີຍມີປັນຫາກັບໃຜ ມີແຕ່ຄົນທັງນັ້ນລະທີ່ມີປັນຫາກັບເງິນ

o   ເຈົ້າເຄີຍເຫັນບໍ່ ? ໃນຂາວ ເສດຖີຕາຍ ຖິ່ມເງິນມາກມາຍໄວ້ໃຫ້ລູກສອງຄົນ

o   ຄົນທີໜື່ງ ເອົາເງິນໄປຫຼີ່ນການພະນັນ ທ່ຽວເຕ່ເຮຮາ ໃຊ້ຈ່າຍຟຸ່ມເຟືອຍ ບໍ່ພໍເທົ່າໃດປີເງິນກໍ່ໝົດ

o   ຄົນທີສອງ ເອົາໄປຕໍ່ທຶນ ເປິດຮ້ານ ຂະຫຍາຍກິດຈະການ ບໍ່ພໍເທົ່າໃດປີ ກໍ່ມີເງິນມາກມາຍມະຫາສານ ລວຍກວ່າພໍ່ຫຼາຍເທົ່າ ອີກຕາງຫາກ

o   ເງິນບໍ່ເຄີຍມີປັນຫາ ຄົນຕາງຫາກທີ່ມີປັນຫາ

o   ສະໄໝຍັງນ້ອຍ ເຮົາກັບໝູ່ຂ້າງບ້ານ ໄດ້ເງີນໄປໂຮງຮຽນວັນລະ 20-100 ກີບ ບາງວັນບໍ່ມີເລີຍ

o   ແຕ່ໝູ່ຂ້າງບ້ານ ເອົາເງິນປ່ອນລົງກະບັ້ງໄມ້ໄຜ້ ທຸກວັນຈົນຊື້ລົດຖີບໄດ້ ແຕ່ເຮົາເປັນຫຍັງເງິນບໍ່ເຫຼືອກັບມາຈັກວັນເລີຍ

#ມັນຢູ່ທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີເງິນ

o   ເງິນບໍ່ໄດ້ເຄີຍຢູ່ເໜືອເຮົາ ມີແຕ່ເຮົາຢູ່ເໜືອມັນ

o   ເງິນມັນຍ້າຍຕົວມັນເອງ ໄປຢູ່ໃນຖົງຄົນອື້ນບໍ່ໄດ້ດອກ ມີແຕ່ເຮົາຍື່ນມັນໃຫ້ຄົນອື້ນເອງ

o   ບໍ່ສຳຄັນດອກວ່າມີເງິນເທົ່າໃດ ອັນທີ່ສຳຄັນນັ້ນ ໃຊ້ແບບໃດຈື່ງໄດ້ປະໂຫຍດ ເງິນບໍ່ເຄີຍຢູ່ກັບຄົນ ທີ່ໃຊ້ເງິນບໍ່ເປັນດອກເດີ

o   ບໍ່ຕ້ອງໄປແກ້ເວນ ແກ້ກຳ ຢູ່ໃສ ແຕ່ທີ່ຄວນແກ້ນັ້ນໃຫ້ໄປແກ້ທີ່ໃຈ ແລະ ພຶດຕິກຳຕົວເອງນີ້ລະ

o   ຖ້າມີປັນຫາເລື່ອງເງິນຕ້ອງແກ້ທີ່ສັນດານຕົວເອງນີ້ລະ ຢ່າໄປໂທດຄົນອື້ນ ຢ່າງອື້ນ ໂທດຕົວເອງເບີ່ງສັນດານຕົວເອງ

#ຖ້າຖຶກໃຈກໍ່ແຊຣ໌ໄປ

(ຂໍອະໄພບາງຄຳອາດແຮງໄປແລະບໍ່ສຸພາບ)

 

 

สอน activate microsoft office 2019 ด้วยตัวเอง 4 นาที

สำหรับใครที่มีปัญหาผลิตภัณฑ์หมดอายุสามารถทำตามคลิปได้เลย ส่วนใครอยากได้ microsoft office 2019 ให้ดาวน์โหลดได้เลยตามเว็บทั่วไป ข้อความที่ใช้ค้นหาในเบราเซอร์ bit.ly/office2019txt ชื่อไฟล์ที่ต้องบันทึก " ACTIVATOR.cmd "

โค้ด Activate windows 10

 

โค้ด Activate windows 10

Enterprise

 cscript slmgr.vbs /ipk NPPR9-FWDCX-D2C8J-H872K-2YT43

 cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

cscript slmgr.vbs /ato

Pro

cscript slmgr.vbs /ipk W269N-WFGWX-YVC9B-4J6C9-T83GX

cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

 cscript slmgr.vbs /ato

Education

cscript slmgr.vbs /ipk NW6C2-QMPVW-D7KKK-3GKT6-VCFB2

 cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

 cscript slmgr.vbs /ato

Home/Core

cscript slmgr.vbs /ipk TX9XD-98N7V-6WMQ6-BX7FG-H8Q99

 cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

 cscript slmgr.vbs /ato

Home/Core

(Country Specific) cscript slmgr.vbs /ipk PVMJN-6DFY6-9CCP6-7BKTT-D3WVR

 cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

 cscript slmgr.vbs /ato

Home/Core

 (Single Language) cscript slmgr.vbs /ipk 7HNRX-D7KGG-3K4RQ-4WPJ4-YTDFH   

cscript slmgr.vbs /skms kms.lotro.cc

 cscript slmgr.vbs /ato

เมื่อ โน๊ตบุ๊คติดรหัส bios เข้าใช้งานไม่ได้

1.เมื่อ โน๊ตบุ๊คติดรหัส bios เข้าใช้งานไม่ได้

 2.ขึ้นหน้าใส่รหัส ให้เรากด alt+r

3.จะได้หน้าที่เป็น ปี/เดือน/วัน 4.

เข้าเว็บ www.biosbug.com

5.กรอก ปี/เดือน/วัน ลงไป

6.เมื่อได้รหัสมาให้นำไปกรอกใส่ได้เลย ได้ชัวร์!

ຄຳໄຫວ້ຄຸນຫຼວງ

 

§§ ຄຳໄຫວ້ຄຸນຫຼວງ §§

     ⌘⇝ນະໂມ ນະມະ ສິໂລກິຍາ ອັນນົບນອມໄຫ້ວແມ່ແຫ່ງຂ້າ ອັດທຸ ຈົ່ງຕັດຍັງໂຍຍະທັມມະເຈົ້າທັງມວນ ດ້ວຍຕົນດ້ວຍດີ ຕັງອິຕິປິໂສພະຄະວາມີມືຜູ້ຂ້າຕັງສີບນິ້ວ ຕັງຫວ່າງຄິວ ໄກເກສາ ຂ້າຈັກນະມັດສະການ ໄຫ້ວຄຸນພຣະປິຕາຊາວເອັດ ຄຸນພຣະມານດາສີບສອງ ຄຸນນາງພຣະພູສົບສີສີບເກົ້າ ຄຸນພຣະພຸດທະເຈົ້າຫາສີບຫົກ ຄຸນນາງທໍລະນີຊາວເອັດ ຄຸນຄົງຄາສີບສອງ ຄຸນອັກຂະຣະສາມສີບສາມ ຄຸນສິນຫາຮ້ອຍ ຄຸນປະຣິສຸດທະສອງຮ້ອຍຊາວເຈັດ ຄຸນອະຣະຫັນຕາສີ ມັກຄະສີ ພະລະສີ ນິພານນືງ ພາລະນິເປັນເຄົ້າ ຄຸນອັດສະວາດ ຄຸນປັດສະວາດ ຄຸນພະມະຫາວິຫານແປດໝື່ນສີພັນຫຼັງ ຄຸນຣະມະຫາເຈດີຍະແປດໝື່ນສີພັນດວງ ຂ້າຂໍລັດທະນາ ພຣະຄຸນເຈົ້າຈົ່ງຈັກມາເປົ່າ ສະດັບລັບພະຍາ ອັນປະເລີດເມື່ອຜູ້ຂ້າ ຈັກດັບຊີວິດແລະສັງຂານໄປໃນປີໃດ ເດືອນໃນ ວັນໃດ ຍາມໃດກໍດີ ຂ້າຂໍລັດທະນາພຣະຄຸນເຈົ້າ ຈົ່ງຈັກມາຊ່ວຍຊາຍ ສັດທັງຫຼາຍຕິດປະຕູ ອະບາຍຍະພົມທັງສີ ແຫ່ງຜູ້ຂ້ານີ້ ປັດຈັຍໂຍໂຫນຕຸໂນນິດຈັງຯ

    ⌘⇝ ອັດສະວາດ ປັດສະວາດ ນິສະວາດ ພຣະສູດ ພຣະວິນັຍ ພຣະອະພິທັມມາເຈັດຄັມພີ ເຈົ້າບໍ່ມາຮັກສາລົມຫາຍໃຈເຂົ້າອອກໄວ້ໄດ້ຜູ້ຂ້າກໍທ່ຽງວ່າ ຈັກມໍລະນະຕາຍ ໃນກາລະບັດດ່ຽວນີ້ແລະ ຜູ້ຂ້ານີ້ກໍຢູ່ດ້ວຍ ພຣະພຸດທັງ ພຣະທັມມັງ ພຣະສັງຄັງ ອັດສະວາດ ປັດສະວາດ ນິສະວາດ ພຣະສູດ ພຣະວິນັຍ ພຣະອະພິທັມມາເຈັດຄັມພີ ເຈົ້າມາຮັກສາລົມຫາຍໃຈເຂົ້າອອກໄວ້ໄດ້ ຜູ້ຂ້າຈື່ງຈັກບໍ່ໄດ້ຕາຍ ຜູ້ຂ້າຈື່ງໄດ້ມາໄຫ້ວພຣະສູດມົນ ເມດຕາພາວະນາ ສ້າງກຸສະລານາບຸນໄວ້ເປັນທີ່ຈັງທ່ີເພິງໃນກາລະບັດດ່ຽວນີ້ແລະ ພຸດທະຄຸນນັງ ທັມມະຄຸນນັງ ສັງຄະຄຸນນັງ ປິຕາຄຸນນັງ ມາດາຄຸນນັງ ຄູອຸປັດຊາອາຈາຣິຍາຄຸນນັງ ພຸດໂທເມນາໂທ ທັມໂມເມນາໂທ ສັງໂຄເມນາໂທ ອະຫັງວັນທາມິສັພພະທາຯ

§§ ຄຳໄຫ້ວ ຄຸນພໍ່ §§

    ⌘⇝ ນະໂມພຸດທາຍະ ສິທັມມາ ອະອາ ອິອີ ອຸອູ ເອໂອ ສຸວິອະຕິມະສັງ ອັງຂຸປະປັງມະຈຸປະ ສັງວິທາປຸກະຍະປະ ສາຣະນັງຄັດສາມິ ອັດສະວາດ ປັດສະວາດ ນິສະວາດ ກະຂະຄະຄະງະຣຸປະຂັນໂທ ນະໂມພຸດທາຍະ ສາຣະນັງຄັດສາມິ ກະເກສາ ຂະໂລມາ ຄະທັນຕາ ງະຕະໂຈ ຈະມັງສັງ ຊະນາຣາຣຸຊະ ອັດຖິມິ້ງສັງ ຍະວັກກັງ ທະຍະການັງ ດະກິໂລມະກັງ ທະປິຫະກັງ ຕະອັນຕັງ ທະອັນທະຄຸນນັງ ຖະອຸດຕະຣິຍັງ ລະມັດຖະເກ ອັງມັດຖະລຸງຄັງ ຊາວເອັດໂກທາກ ອັນທີ່ຂ້າວ່າມານີ້ຊື່ວ່າປະຖະວີທາດຄືທາດດິນ ອັນເປັນຄຸນພໍ່ແຫ່ງຂ້າ ອັນມີຢູ່ໃນຕົນຕົວແຫ່ງຂ້າ ຕັງວັນຕັງຄືນ ໃນກາລະບັດນີ້ແລະ ປິຕາຄຸນນັງ ອາຫັງວັນທາມິສັບພະທາ.

§§ ຄຳໄຫ້ວ ຄຸນແມ່ §§

   ⌘⇝  ໂມທະວາທັດສະ ມາດາຄຸນນັງ ສັບພະປາປັງວິນັດສັນຕຸ ຈະສະຊະຊະຍະຣຸປະຂັນໂທ ນະປິດຕັງ ປະສິມຫັງ ພະບຸບໂພປະໂລຫິດຕາ ພະເສໂທ ມະເມໂທ ຍະອັດສຸ ຣະວາສາ ລະສິງການິກາ ລະມັງຖະເກ ອັງມັດທະລຸງຂັງ ສິບສອງໂກຖາກ ອັນທີ່ຂ້າວ່າມານີ້ ຊື່ວ່າອະໂປທາດຄືທາດນ້ຳເປັນຄຸນແມ່ແຫ່ງຂ້າ ອັນມີຢູ່ໃນຕົນຕົວແຫ່ງຜູ້ຂ້າ ຕັງວັນຕັງຄືນໃນກາລະບັດດ່ຽວນີ້ແລະ ມາດາຄຸນນັງອະຫັງວັນທາມິສັບພະທາ.

 

 

§§ ຄຳໄຫ້ວ ຄຸນພຣະເຈົ້າ §§

    ⌘⇝ ປຸຊະປັນຍັດສະ ພຸດທະຄຸນນັງ ສັບພະປາປັງວິນັດສັນຕຸ ຕະທະດະທະນະ ສັນຍາຣັກຂັນໂທ ຈັກຂຸວິນຍານະສັນຍາ ໂສຕາວິນຍານະສັນຍາ ຄານາວິນຍານະສັນຍາ ສິວຫາວິນຍານະສັນຍາ ກາຍະວິນຍານະສັນຍາ ມະໂນວິນຍານະສັນຍາ ອິຕິປິໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງ ສຳມາສຳພຸດໂທ ວິດຊາຈະຣະນະສຳປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸດຕະໂຣ ປຸຣິສະທຳມະສາຣະຖິສັດຖາ ເທວະມະນຸດສານັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາຕິ ພຸດທະນຸສະຕິ ກັມມັດຖານັງອະຫັງວັນທາມິສັບພະທາ.

§§ ຄຳໄຫ້ວ ຄຸນພຣະທັມມະເຈົ້າ §§

    ⌘⇝ ທາອັດຖະຕິງສາ ທັມມະຄຸນນັງ ສັບພະປາປັງວິນັດສັນຕຸ ຕະທະຕະທະນະ ສັງຂາຣັກຂັນໂທ ສວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທຳໂມ ສັນທິດຖິໂກ ອະກາລິໂກ ເອຫິປັດສິໂກ ໂອປະນະຍິໂກ ປັດຈັດຕັງ ເວທິຕັບໂພ ວິນຍູຫິຕິ ທັມມານຸສະຕິ ກັມມັດຖານັງອະຫັງວັນທາມິສັບພະທາ.

§§ ຄຳໄຫ້ວ ຄຸນພຣະສົງ §§

     ⌘⇝ຍະຈະຕຸທັດສະ ສັງຄາຄຸນນັງ ສັບພະປາປັງວິນັດສັນຕຸ ປະພະພະພະມະວິນຍານະ ຂັນໂທ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ,ອຸສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ,ຍາຍະປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ,ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ,ຍະທິທັງ ຈັດຕາຣິ ປຸຣິສະຍຸຄານິ ອັດຖະ ປຸຣິສະປຸກຄະລາ,ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນີຍໂຍ,ປາຫຸເນີຍໂຍ ທັກຂິເນີຍໂຍ ອັນຊະຣີກະຣະນີໂຍ,ອະນຸດຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂດຕັງ ໂລກັດສາຕິ ສັງຄານຸສະຕິ ກັມມະທານັງ ນີບພານັງ ປາລະມັງສຸຂັງ ຍະວະຣະສະຫະລະອັງອັດຖັງກີໂກ ເອກະຍາໂນ ມັກໂກຈິດຕາ ສະຕິກຳມະຖານັງ ອາສາຕິກາອາສາຕິກາ ກຳຖານັງ ນິບພານັງປາລະມັງສຸຂັງ ສັງຄະນຸສາຕິກັມມະຖານັງ ອະຫັງວັນທາມິສັບພະທາ.